MOK zaprasza na Przegląd Filmów Dokumentalnych!

0
Plakat MOK

W sobotę, 12 października, Mysłowicki Ośrodek Kultury i Stowarzyszenie poMysłowi zapraszają na Przegląd Filmów Dokumentalnych, który odbędzie się w filii MOK przy ul. Laryskiej 5 o godz. 18. 

Pokaz odbędzie się dzięki udostępnieniu przez Łódzką Szkolę Filmową projektów swoich wychowanków. Cała akcja ma na celu przybliżenie pracy studentów, a także uczczenie 65. rocznicy istnienia tej cenionej na całym świecie uczelni.

Będzie to okazja do obejrzenia etiud studenckich takich reżyserów, jak Krzysztof Kieślowski, Kazimierz Karabasz czy Marek Piwowski. Przegląd podzielony będzie na dwie części – w pierwszej części wyświetlone zostaną filmy nakręcone w latach 50-tych i 60-tych, a w drugiej części prace współczesnych absolwentów łódzkiej filmówki. Są to dzieła niejednokrotnie nagradzane i wyróżniane na wielu festiwalach i przeglądach zarówno w Polsce, jak i za granicą.

A jakie konkretnie tytuły będzie można zobaczyć?

„Jak co dzień” reż. Kazimierz Karabasz (1955)

Etiuda o problemach komunikacyjnych ludzi dojeżdżających do pracy w mieście w latach 50-tych. Z podwarszawskiego osiedla wyruszają oni do pracy zatłoczoną kolejką, rowerem, ciężarówką, autobusem. Jednak powoli obraz ten się zmienia. Powstaje kolej elektryczna, a nad jej sprawnym kursowaniem czuwa wielu ludzi.

„Urząd” reż. Krzysztof Kieślowski (1966)

Film stanowi interesującą próbę wyjścia poza obowiązujący schemat. Nakręcony ukrytą kamerą przy okienku Zakładu Ubezpieczeń społecznych, jest celną satyrą na biurokrację i urzędniczą bezduszność. Obraz i oryginalny dźwięk pełnią równorzędną funkcję dramaturgiczną.

„Muchotłuk” reż. Marek Piwowski (1966)

Obraz podrzędnej restauracji. Goście piją alkohol, kłócą się, flirtują, opowiadają anegdoty. Słychać fragmenty rozmów o sprawach wielkich i małych; o wojnie, ojczyźnie i honorze, o życiu codziennym.

„Pomarańczowa alternatywa” reż. Mirosław Dembiński (1972)

Film o „Pomarańczowej Alternatywie”, młodzieżowym ruchu, który zaczął się we Wrocławiu i rozprzestrzenił w innych miastach Polski, gdzie organizował uliczne happeningi. Realizacja filmu przysporzyła wielu kłopotów ekipie i szkole. Ekipę czterokrotnie zatrzymywała milicja. Raz operatorowi udało się nie wyłączyć kamery, co pozwoliło pokazać w filmie moment aresztowania i przesłuchań. Powstał niecodzienny, żywy zapis prezentujący działania „Pomarańczowej Alternatywy” w okresie poprzedzającym demokratyczny przełom w Polsce.

„Cisza” reż. Małgorzata Szumowska (1997)

Portret rodziny, wieś na Mazurach. Krótka impresja bez słów ukazująca radość i smutki codziennego dnia. Monotonia i senność, wolno płynący czas wśród przyrody i ciszy.

„Tam gdzie słońce się nie spieszy” reż. Matej Bobrik (2009)

Daleko od wszystkiego znajduje się mała wieś. Ludzie znajdują się tu gdzieś pomiędzy życiem, naturą i śmiercią.

„Vakha & Magomed” reż. Marta Prus (2010)

Subtelna obserwacja codzienności dwojga uchodźców z Czeczenii mieszkających w Warszawie, 10-letniego Magomeda i jego ojca Vakhy, która staje się opowieścią o ludzkiej miłości i godności. Bohater filmu ma niecodzienną pasję. Jest w stanie poświęcić się dla niej ryzykując wiele, często nawet swoje własne życie.

„Co raz zostało zapisane” reż. Marin Rath (2011)

Bohater filmu to bezdomny, niestroniący od alkoholu i żyjący na marginesie społeczeństwa mężczyzna. Jest wielbicielem tatuaży, które niemal w całości pokrywają jego ciało. Każdy tatuaż to osobna historia, a tych już sporo jego los napisał. Mimo ciężkiej sytuacji, w jakiej się znalazł, stara ułożyć sobie jakoś życie, naprawić błędy z przeszłości. Po wielu latach próbuje odbudować zerwane kiedyś więzi ze swoim rodzeństwem. Siostra ignoruje jego telefony, brat nie chce z nim rozmawiać. Nie brakuje mu jednak nadziei na rozpoczęciu nowego rozdziału w swoim życiu. Pięknie sfilmowany film Martina Ratha opowiada o tym, że trudno jest wymazać z pamięci to, co wydarzyło się w przeszłości, a każde nowe doświadczenie zapisuje się w nas niemal nieodwracalnie.

„Rogalik” reż. Paweł Ziemilski (2012)

Obraz polskiej prowincji i sposobu na spędzania czasu wolnego jej mieszkańców.

„Punkt wyjścia” reż. Jagoda Szelc (2012)

Film o podejmowaniu decyzji: aby być wolnym, trzeba czasem niewolniczo podążać za swoją naturą. To także film o poświęceniu w imię nadrzędnych wartości.

Źródło: MOK