Prawa pracownika z orzeczoną niepełnosprawnością

fot. Pixabay

Oprócz praw zagwarantowanych wszystkim pracownikom na podstawie Kodeksu pracy, niepełnosprawny pracownik posiada dodatkowe uprawnienia przyznane mu przez ustawę z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U.2016.2046).

Przedmiotowa ustawa wyróżnia trzy stopnie niepełnosprawności: lekki, umiarkowany i znaczny. Ustala go w drodze orzeczenia powiatowy bądź wojewódzki zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności. Zgodnie z przepisami osoba niepełnosprawna nie może być zatrudniana w porze nocnej i w godzinach nadliczbowych, z wyjątkiem zatrudnienia przy pilnowaniu (np. ochrona mienia, monitoring) lub gdy na jej wniosek lekarz wyrazi na to zgodę. Czas pracy osoby niepełnosprawnej nie może przekraczać 8 godzin na dobę i 40 godzin tygodniowo.

W przypadku pracownika ze znacznym lub umiarkowanym stopniem niepełnosprawności limit ten wynosi odpowiednio 7 i 35 godzin. Ważne jest to, iż skrócenie czasu pracy nie powoduje obniżenia wysokości wynagrodzenia przysługującego pracownikowi. Ponadto osobie niepełnosprawnej przysługuje ekstra 15 minut przerwy w pracy na gimnastykę usprawniającą lub wypoczynek, wliczane do czasu pracy.

Pracownik posiadający umiarkowany lub znaczny stopień niepełnosprawności ma prawo do dodatkowego urlopu wypoczynkowego w wymiarze 10 dni roboczych w roku kalendarzowym. Uprawnienie to uzyskuje po przepracowaniu roku od dnia otrzymania orzeczenia o niepełnosprawności. Taki pracownik może liczyć także na zwolnienie od pracy, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia, w celu uczestniczenia w turnusie rehabilitacyjnym (nie częściej niż raz w roku, przy czym łączny wymiar dni wolnych wykorzystanych na turnus oraz dni dodatkowego urlopu wypoczynkowego nie może przekroczyć 21 dni roboczych w roku kalendarzowym) oraz wykonania badań specjalistycznych, zabiegów leczniczych lub usprawniających, uzyskania zaopatrzenia ortopedycznego lub jego naprawy, jeżeli czynności te nie mogą być wykonane poza godzinami pracy.

Zatrudnianie osób niepełnosprawnych wiąże się z pewnymi obowiązkami dla pracodawców, np. dotyczącymi stanowisk pracy. Zgodnie z ustawą osobie zatrudnionej, która w wyniku wypadku przy pracy lub choroby zawodowej utraciła zdolność do pracy na dotychczasowym stanowisku, pracodawca jest obowiązany wydzielić lub zorganizować odpowiednie stanowisko pracy z podstawowym zapleczem socjalnym nie później niż w okresie trzech miesięcy od daty zgłoszenia przez tę osobę gotowości przystąpienia do pracy (zgłoszenie gotowości powinno nastąpić w ciągu miesiąca od dnia uznania za osobę niepełnosprawną). Zasada ta nie obowiązuje, gdy wyłączną przyczyną wypadku przy pracy było zawinione naruszenie przez pracownika przepisów BHP lub jego stan nietrzeźwości.

Nadesłano: Anna Wojciechowska

Anna Wojciechowska – radca prawny od 2012 r. Prowadzi własną kancelarię prawną. Dane do kontaktu: anna_woj@o2.pl, tel. 698 206 686.




Komentarze