Zasiedzenie sposobem nabycia własności

fot. freeimages.com
fot. freeimages.com

Zasiedzenie to uregulowany przez prawo sposób nabycia własności nieruchomości bądź rzeczy ruchomej przez osobę, która zachowuje się w stosunku do rzeczy jak właściciel, formalnie nie będąc jej właścicielem.

Przesłanki, po spełnieniu których można nabyć rzecz w drodze zasiedzenia, określone zostały w art. 172 i następnych ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (Dz. U. z 2014, poz. 827 z późn. zm.). Osoba, która chciałaby zasiedzieć określoną rzecz, musi w pierwszej kolejności być jej posiadaczem samoistnym, tzn. osobą, która traktuje rzecz jak swoją własność i dba o nią, np. uprawia grunt i korzysta z jego plonów, grodzi nieruchomość, płaci od niej podatki i inne daniny publiczne. Posiadaczem samoistnym nie jest z kolei ktoś, kto korzysta z rzeczy na podstawie umowy zawartej z jej właścicielem bądź udostępnionej mu przez właściciela, np. najemca, dzierżawca.

Posiadacz samoistny musi legitymować się dobrą wiarą (bezwzględnie w przypadku zasiedzenia rzeczy ruchomej, np. samochodu) bądź złą wiarą (np. w przypadku nieruchomości). Z dobrą wiarą mamy do czynienia wtedy, gdy osoba, która włada rzeczą jak właściciel, jest błędnie przekonana, że to prawo jej przysługuje i to jej przekonanie jest usprawiedliwione okolicznościami sprawy, np. ktoś zakupił grunt na podstawie umowy, która okazała się później nieważna. Zła wiara zachodzi wtedy, gdy osoba władająca rzeczą jak właściciel wie w istocie, że nim nie jest, lub powinna o tym wiedzieć.

Do nabycia rzeczy w drodze zasiedzenia niezbędny jest także upływ określonego prawem nieprzerwanego okresu czasu. W przypadku nieruchomości jest to 20 lat, gdy posiadacz samoistny jest w dobrej wierze, bądź 30 lat w przypadku złej wiary posiadacza samoistnego. Jeżeli chodzi o rzecz ruchomą, wystarczy trzyletni okres posiadania samoistnego w dobrej wierze. Ustawa przewiduje również możliwość doliczenia do czasu swojego posiadania okresu posiadania rzeczy przez poprzednika, np. spadkodawcy.

Sprawami o zasiedzenie zajmuje się sąd rejonowy, w którego okręgu znajduje się rzecz i właśnie do niego kierujemy wniosek.

Należy również zaznaczyć, iż oprócz zasiedzenia nieruchomości i rzeczy ruchomej możliwe jest także zasiedzenie prawa użytkowania wieczystego, służebności gruntowej oraz służebności przesyłu.

Nadesłano przez: Anna Wojciechowska

Anna Wojciechowska – radca prawny od 2012 r. Prowadzi własną kancelarię prawną. Dane do kontaktu: anna_woj@o2.pl, tel. 698 206 686.




Komentarze